تبلیغات اینترنتیclose
پشت ِ پلک هايم برکه ها خشکيده اند !( سید محمد مرکبیان )
پیچک ( سید محمد مرکبیان )
شعر و ادب پارسی

    دو لک لک بی خواب



نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 19 آذر 1393 توسط سیدمجتبی محمدی |

 

 

 تو شاعر نشوي ، شعر شدي.
 
**

پشت ِ پلک هايم
برکه ها خشکيده اند !
آنجا شب است
تو به خواب مي روي
و خورشيد ِ ايستگاهي
درست در سمت ِ چپ ِ پيشاني ام
خاموش مي شود !
قطاري
در مسير باکرگي ِ گوش ام
مي ايستد !
شقيقه ام
بخشي از
قلبم را مي تپد !

اينجا روز است
کاش
راهي بود
براي گذر ِ اين ساعت هاي مُرده
به سوي شب ِ پيراهن ِ تو
به سپيده ي تخت ات ..
تو شعر را بيشتر از "من" دوست مي داشتي
بخاطر ِ اين
پنهاني
نگاه مي کردي
و من
آشکار
رسوا مي شدم
آنجا شب است
مَردان ِ شهر
به همبستري با تو
مي انديشند ..
چيزي نگو
تو براي تفسير ِ آن همه زنانگي
زيادي شعري !
من
از لبانت
حرف ات را
بو مي کِشم !
پس
به پيش چشمانم نمي آيي ؛ از دلم برو تا مي تواني ..

---

 بامهر

سيدمحمد مرکبيان

 

برچسب ها : ,

موضوع : اشعار سید محمد مرکبیان -6, | بازديد : 296