تبلیغات اینترنتیclose
زنگ خانه را نزن هيچ صدايي ( سید محمد مرکبیان )
پیچک ( سید محمد مرکبیان )
شعر و ادب پارسی

    دو لک لک بی خواب



نوشته شده در تاريخ سه شنبه 18 آذر 1393 توسط سیدمجتبی محمدی |


 
زنگ خانه را نزن
**

زنگ خانه را نزن
هيچ صدايي
زير دريا
به گوش ِ من و ماهي ها
نمي رسد ؛
مگر گوش ماهي ها
که بعيد مي دانم
منتظر مهمان ناخوانده اي باشند!
آنها به ناچار
مهمان ِ همه ي گوش هاي جهان اند .

به خانه بيا!
شرطش براي خودت پرواز است ..
خانه را بر پرتگاهي ساختم
که درش رو به زمين بسته مي شود ،
در آغوش زمين باز ،
آمد و رفت هرکس
پاي خودش !

خواب ديدم
دوختي ام
به پيراهن ِ تنهايي و
مُدام کش مي آيم
يکجا ؛
که تاريک هم نبود ؛
در دل گفتم
"رهايش کن
نفسي تازه کني"
خواستم تو آرام شوي
خودم رفتم تا ماه ..
و به جاي سقوط
تا ابد
به دور کُرات
سرگردان ماندم ..

بيدارم کن وقتي خوابي
تا يادت بياندازم
وقتي مي رفتي
چقدر بي معني بود خواب
چقدر چشم گشودن خرج داشت
تا چه اندازه سنگين بود
هواي خانه را
به هواي پيراهنت
پي عطرت
گشتن و هيچ نيافتن

بيدارم کن وقتي خوابي
شايد هر دو
از خواب
به آغوش هم بيدار شديم
در خانه اي زير آب حتي
در سکوت
بر پيشاني آسمان .
---


سيدمحمد مرکبيان

برچسب ها : ,

موضوع : اشعار سید محمد مرکبیان -6, | بازديد : 393