تبلیغات اینترنتیclose
هميشه که نه گاهي آدمي( سید محمد مرکبیان )
پیچک ( سید محمد مرکبیان )
شعر و ادب پارسی

    دو لک لک بی خواب



نوشته شده در تاريخ دوشنبه 24 آذر 1393 توسط سیدمجتبی محمدی |

 

 

 

گاهي پيش مي‌آيد ..

**
هميشه که نه
گاهي آدمي
دلش براي فاصله‌ها هم تنگ مي‌شود
فاصله‌ي چشم‌ها تا لب
فاصله‌ي خنده تا خنده‌اي ديگر
و هر فاصله‌اي که شبيه ِ دلتنگي
حس ِ نيست شدن چيزي را مي‌دهد که هنوز هست ..
 
سيدمحمد مرکبيان

*******


پا به پاي رفتن .

**
تو در من فُرو ريختي
دکترها گفتند
ستونِ فقرات !
با اين همه
تقدير مُشت‌اش را
به سادگي
باز نمي‌کند
و من مي‌لرزم
مي‎لزرم و از ماه چشم مي‌گيرم
چه بي موقع رسيد به پنجره‌ي اتاق
حالا که هيچ‌کس در خانه نيست
حالا که اين تخت
براي من هم بزرگ است..
از درز اين شعرها
سوز مي‌وزد
و من
شبيه ِ آدمي که زانوان‌اش را بغل گرفته
در خودم مي‌پيچم
و به پاهايم فکر مي‌کنم
که با تو از من رفتند ..
 


سيدمحمد مرکبيان
http://mohamad.persianblog.ir/1391/10/

 

برچسب ها : ,

موضوع : اشعار سید محمد مرکبیان -11 , | بازديد : 290